به اميرزاده عمر بن اميرزاده اميرانشاه بهادر ملحق شود و عازم سمرقند گشته ضبط آن مملكت نمايند و اميرزاده محمد سلطان و امير حاجى سيف الدين و امير شمس الدين عباس متوجه اردوى اعلى گردند و ايشان در شهور سنهء اربع و ثمانمايه در قراباغ ارّان به اردوى همايون رسيدند و شرح آن خواهد آمد ان شاء اللّه وحده . وقايع سنهء اربع و ثمانمائه ذكر معاودت از بغداد به جانب تبريز حضرت صاحب‌قران ذى الحجهء « 1 » سنهء ثلاث از بغداد نهضت فرمود و يك فرسخ به طرف بالا آب رانده در مزار مورد الأنوار بحر عمان و حبر نعمان ، امام اعظم ابو حنيفه ، استمداد همت نمود و در آن نواحى موكب همايون نزول فرمود و شاهزادگان و امرا را به رسم ايلغار فرمان داد و ايشان از دجله گذشته تا مشهد مشرّف نجف عليه التحيّة و السّلام رفتند . امّا در آن مقام با احترام جز به استلام عتبهء عليّه و عرض نياز تعرضى نرسانيدند و واسط و آن نواحى را تاخته و مخالفان را مستأصل ساخته سالم و غانم بازگشته به عزّ بساط بوس فايز شدند و آن حضرت از راه شهر زور و قلاغى عازم تبريز شده ضبط آغرق را به عهدهء امراى بزرگ بازگذاشت و فرمود كه به آهستگى عزيمت نموده هيچ آفريده از تومان و قشون خود جدا نشود و آن حضرت به نفس شريف شاهزادگان ، اميرزاده اميرانشاه و اميرزاده شاهرخ و اميرزاده خليل سلطان را ملازم موكب همايون ساخته ايلغار فرمود و از كردان گمراه كه در آن راه به قطع طريق اقدام مىنمودند « 2 » بسيارى را گرفته سى نفر را به حلق از درختهاى

--> ( 1 ) . ظف : عشر اول ماه ذى الحجه . ( 2 ) . ظف : « در اثناى آن راه كردان بىراه از غايت جهل و طغيان كسى را كه از لشكر جدا مىشد متعرّض مىشدند . »